Saturday, 4 March 2017

POWRÓT DO PRZESZŁOŚCI


Doctor Who


       Powrót do przeszłości, czyli książki mojego dzieciństwa. Dziwnie to brzmi, jakbym była już dorosła. Po prostu będą to pierwsze samodzielnie przeczytane przeze mnie powieści, bądź czytane mi w wieku 7 lat, kiedy poszłam już do szkoły i nie chciałam słuchać bajek o Królewnie Śnieżce. 


      W pierwszej klasie podstawówki mama czytała mi "Dzieci z Bullerbyn", dzięki temu w trzeciej klasie, gdy książka była lekturą historię Lisy i jej przyjaciół miałam opanowaną do perfekcji. Przez wiele lat moim ulubionym filmem była adaptacja tej książki, mam tu na myśli jakieś 6 lat. Tak zaczęła się moja miłość do Astrid Lindgren, szwedzkiej pisarki, to dzięki jej dziełom poznałam urok Skandynawii. Następnie, samodzielnie sięgnęłam po "Emila ze Smalandii", jeszcze śmieszniejszą powieść Astrid. 
      W trzeciej klasie podstawówki, zafascynowana kulturą szwedzką i dawnymi wierzeniami mieszkańców zaczęłam kolekcjonować trolle (figurki), na które większość ludzi patrzy z obrzydzeniem. 
      Podczas mojego pierwszego pobytu w Szwecji, dopiero po kilku dniach zdałam sobie sprawę, że znajduję się w Smalandii, kilkadziesiąt kilometrów od Bullerbyn (Smalandia to region, w którym leży Bullerbyn). Cieszę się, że zobaczyłam mój ulubiony dziecięcy, książkowy świat w rzeczywistości, opisywane wyspy, jeziora, lasy... 


      Byłam na tyle dziwnym dzieckiem, że jeszcze w wieku przedszkolnym kazałam sobie, czytać do snu Biblię, rozumiałam niewiele. Logiczne, więc jest to, że dzięki obrazkom najbardziej ciekawiła mnie historia Jonasza.


      Moją pierwszą przeczytaną samodzielnie książką była "Wróżka Felicja" Emmy Thomson. Czytałam ją kilka razy, ale pamiętam, że za pierwszym razem omijałam słowa. Taka byłam rebel.
      Niestety brakowało mi w niej pięknych widoków, dlatego zaczytywałam się w powieści pt. "Wyspa Nim" Wendy Orr, historię tę możecie kojarzyć z filmu o tym samym tytule. 


      Niewątpliwie książki mojego dzieciństwa jakoś mnie ukształtowały. To by było na tyle, czas wracać to teraźniejszości.

  
     


       
   



16 comments:

  1. Również w dzieciństwie uwielbiała Dzieci z Bullerbyn i mimo ze jako lektura nie przerabialismy jej w szkole całej to ja przeczytalam ja do końca :)
    Pozdrawiam
    https://testowo-opiniowo.blogspot.com/?m=0

    ReplyDelete
    Replies
    1. Właśnie ja już nie pamiętam, czy przerabialiśmy całą, :) Zaraz wpadnę

      Delete
  2. Bardzo pomysłowy post ����. Pozdrawiam Olga

    ReplyDelete
  3. Kurde, czytając tego posta również przeniosłyśmy się do tych beztroskich czasów dzieciństwa, gdy jedynym problemem było to kto biegnie po piłkę ^^ My mamy dopiero 14 lat, lecz już tęsknimy za dzieciństwem :/ Buziaki ;*

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ja w tym roku skończę 16 i czuje się jak dziecko :)

      Delete
  4. Emil ze Smalandii-kocham💗💖💓 polecam "Lotta z ulicy Awanturników"- tej samej autorki😊 buziaczki😘

    ReplyDelete
    Replies
    1. A i Doktor Who na początku i na końcu- zuważyłam, już jestem krok dalej😂😘

      Delete
    2. Doktor niezbędnie! :* <3 <3

      Delete
  5. Dzieci z Bulerbyn tez musialam czytac w trzeciej klasie podstawówki i w miare dobrze ją się czytalo. Emila ze Salamandii nie czytalam i nie wiem co o niej myślec. Pozdrawiam ;) :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. O, dużo ludzi nie lubi Dzieci z Bullerbyn :) Pozdrawiam!

      Delete
    2. JA raczej nie pamiętam już jak mijalo moje dzieciństwo. ;) :) :*

      Delete
  6. Uwielbiam Dzieci z Bullerbyn. :)
    Podziwiam, że pamiętasz, jaką książkę jako pierwszą przeczytałaś sama. :) Ja nie mam pojęcia.
    Bardzo fajny pomysł na wpis, też kiedyś napisałam coś podobnego, o moich początkach przygody z czytaniem. :)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Dziękuję :) na pewno do Ciebie zajrzę :)

      Delete